Volgens MIND, de landelijke vertegenwoordiger van cliënten in de GGZ, moet 80% procent van de mensen te lang wachten op een behandeling waardoor er schrijnende taferelen ontstaan. Stel dat we door het toevoegen van een set vragen aan het huidige verwijsmodel de wachtlijst met 18% kunnen verkorten? Uit onderzoek van onze voorzitter Marjolijn Vreeswijk, ten behoeve van haar MBA bij Nyenrode Business Universiteit, blijkt dat het doorlopen van een digitaal beslismodel een behoorlijke bijdrage kan leveren aan de juiste zorg op de juiste plek.
In 20% van de gevallen wordt bij gebruik van het huidige verwijsmodel een verwijzing gemaakt naar een niet passende zorgaanbieder. Het gevolg hiervan is dat iemand op een verkeerde wachtlijst belandt en vaak te maken krijgt met een dubbele wachttijd. In de thesis ‘Routeplanner voor de GGZ: Het ontwerpen van een beslismodel voor de juiste zorg op de juiste plek’ is onderzocht en uitgewerkt hoe het gebruik van een digitaal beslismodel helpt om mensen sneller op de juiste plek in zorg te krijgen.
Oorzaak foutmarge
Een van de oorzaken van de foutmarge van 20% lijkt het verwijssysteem voor huisartsen en POH-ggz’ers dat op basis van slechts twee factoren differentieert. In 2022 werden er 760 duizend mensen naar de ggz verwezen. Uitgaande van bovenstaande foutmarge betekende dit dat 150 duizend mensen op een verkeerde wachtlijst stonden. Als de uren die zorgaanbieders nu besteden aan het uitvoeren van een intake, konden worden besteed aan behandelingen, dan zouden jaarlijks 15 duizend extra mensen een volledige behandeling kunnen krijgen en zou het aantal wachtenden met 18% kunnen dalen.
Digitaal beslismodel voor goede verwijzingen
De noodzaak om de ggz efficiënter in te richten en de beschikbare capaciteit beter te benutten is dus groot. Verschillende regio’s zijn met multidisciplinaire triagepunten bezig om de zorgvrager sneller op de juiste plek in zorg te krijgen. Dit is effectief, maar ook zeer arbeidsintensief. Er zijn meerdere professionals bezig met het beoordelen van één zorgvraag. In verband met de huidige en toekomstige schaarste in de ggz is Marjolijn in haar onderzoek op zoek gegaan naar een efficiëntere oplossing om het verwijzen in de ggz te verbeteren. Dit heeft geleid tot de ‘Routeplanner voor de GGZ’. Daarbij was het doel van het onderzoek: het ontwerpen van een digitaal beslismodel om mensen sneller op de juiste plek in zorg te krijgen.
Conclusie
In de thesis is te lezen welke factoren er uit het onderzoek zijn gekomen voor het ontwerpen van een digitaal beslismodel. De conclusie in de thesis is dat het gebruik van een digitaal beslismodel een substantiële bijdrage kan leveren aan het verkorten van de wachtlijsten in de ggz door mensen sneller op de juiste plek in zorg te krijgen. Hierdoor kan de capaciteit in de ggz beter worden benut en kunnen duizenden extra behandelingen worden uitgevoerd bij gelijkblijvende kosten.
Volgende stap ‘Routeplanner voor de GGZ’
Het onderzoek en de uitkomsten geven aanknopingspunten om het digitale beslismodel verder te verbeteren. Samen met de Stuurgroep Toegankelijkheid en wachttijden ggz, waar MEERGGZ lid van is, zet Marjolijn de eerste volgende stap. Om verbeteringen te kunnen realiseren is het noodzakelijk om in kaart te brengen welke initiatieven er in het land ontwikkeld zijn voor het verbeteren van juiste zorg op de juiste plek en welke factoren daarbij leidend zijn. Vervolgens kan bekeken worden welke factoren kunnen worden toegevoegd aan het ontwikkelde beslismodel.
Kennis delen
Ken je een lokaal of regionaal initiatief dat ook in kaart heeft gebracht op welke factoren er bij verwijzing gedifferentieerd kan worden? Of zou je meer over de thesis willen weten? Neem contact op met Marjolijn via het secretariaat.
